همیشه اینطور بوده .... اگر زن باشی باید به خاطر روابطی که داشتی خجالت بکشی ، باید شرمنده باشی از اینکه تنها با یک نفر که احتمالا اسمش هم توی شناسنامه ات نوشته شده است همبستر نبوده ای .
فرق نمیکند چند ساله باشی ، 20 یا 40 یا هر چه ، اگر زن هستی ، قرار نیست رابطه ای داشته باشی، مگر اینکه چندین و چند نفر آن را تایید کنند و ضامن شوند که این رابطه تا آخر عمرت به طول خواهد کشید .، این نشان دهنده ی پاکی توست . و اگر رابطه ای داشتی ، اگر شمار آن از انگشتهای یک دست ، یا حالا دو دست ، یا حالا دو دست و دو پا ... افزوده شد ، باید به خاطرش شرمنده باشی و حرفی از آن نزنی. اگر مرد باشی ، میتوانی حتی در مورد روابطی که داشته ای زیاده روی کنی ، اگر تا حالا با بیش از یک نفر رابطه نداشته ای ، حتما بین پنج تا ده نفر رویش بگذار تا شرمنده نباشی . چرا چیزی که موجب افتخار مرد است ، برای زن موجب خجالت است ؟ و برعکس ؟
این قوانین را چه کسی گذاشته و چه کسی از آن تابعیت میکند و به آن تن میدهد ؟ همیشه همینطور بوده ... ولی آیا دیگر زمانش نرسیده که جور دیگری زندگی کنیم ؟
جور دیگری ، نه به این معنی که تعداد همبستر هایمان را افزایش دهیم ، یا کاهش ... جور دیگری به این معنی که زندگی را آنگونه که میخواهیم تجربه کنیم. ماسکهایمان را از صورت برداریم و دیگران را نیز مجبور نکنیم در مقابل ما ماسک بر چهره داشته باشند.
اکثر ما صورتکهایی را که به چهره داریم آنقدر با خودمان حمل کرده ایم که جزئی از هویت ما شده است. صورتکی که در حقیقت ما نیستیم ، بلکه میدانیم که آنچه است که دیگران به ما می پسندند.
آدمهایی که چهره های بی ماسک را نمیتوانند بپذیرند و آن را به باد انتقاد و یا تمسخر میگیرند ، مصنوعی ترین صورتکها را بر چهره ی خود حمل میکنند .
انسانها ، شرایط و موقعیت هایشان متفاوت است و بر حسب این شرایط و موقعیت ها انتخاب های متفاوتی خواهند داشت.
زندگی بدون این صورتکهای خندان ، یا گریان ، یا شرمنده ، یا جدی ، یا متفکر ، یانجیب ، یا آرام ، یا خاموش ، یا نامرئی ، یا... ساده تر خواهد بود.
|
